Spokój, którego nie da się “wypracować” – kiedy uwolnisz to, co naprawdę Cię blokuje

Warto, żebyś wiedziała jedno: nie mówię o świadomości, transformacji i pracy z duszą z poziomu książek. Moja droga nie zaczęła się w gabinecie. Zaczęła się od momentu, który rozbił mój świat na kawałki.
W 2013 roku moja siostra uległa poważnemu wypadkowi motocyklowemu. Przez wiele tygodni była w śpiączce, a my żyliśmy w zawieszeniu między nadzieją a strachem. W tym czasie wydarzyło się coś, czego nie da się wpisać w ramy racjonalnego myślenia.

Doświadczyłem spotkania z jej świadomością. Nie we śnie. Nie w metaforze. W przestrzeni, która była bardziej realna niż wszystko, co znałem. Rozmawialiśmy. Pamiętam szczegóły, emocje, słowa.
Kiedy po dwunastu tygodniach się wybudziła, powtórzyła mi fragmenty tej rozmowy. Bez kontekstu. Bez możliwości, by mogła je znać.

To był moment, w którym przestałem szukać odpowiedzi w teorii, a zacząłem szukać zrozumienia. Nie po to, by udowadniać cokolwiek światu. Po to, by zrozumieć, jak głęboko sięga ludzka świadomość i jak bardzo jesteśmy czymś więcej niż tylko historią naszego ciała.
To doświadczenie skierowało mnie do Londynu, do London College of Clinical Hypnosis. Później do pracy metodą Dolores Cannon. Nie dlatego, że szukałem tytułów. Szukałem narzędzi, które pozwolą bezpiecznie i odpowiedzialnie pracować z tym, co niewidoczne, ale realnie wpływające na życie.

Dziś łączę osobiste doświadczenie z latami nauki i praktyki. Nie opieram się na wierze. Opieram się na procesie, strukturze i efektach, które widzą kobiety, z którymi pracuję.
Bo duchowość bez ugruntowania jest ucieczką.
A ugruntowanie bez świadomości jest ograniczeniem.
Moja praca łączy jedno z drugim.